Afrika

"Africa gave me an incredible gift.
A glimpse of the world through God’s eye.
And I thought:
‘Yes, I see. This is the way it was intended'."
Karen Blixen


Afrika, zinderend continent. Land van het licht, van majestueuze landschappen, van de stilte, kleurrijke dorpen en steden, oneindige luchten, streetlife en natuurlijk van de wilde dieren. Het is de plek waar ik thuis hoor.
Niets kan je voorbereiden op de magie van Afrika. Mijn eerste kennismaking met dit continent was in 1993 toen ik in een open truck wekenlang door Kenya en het noorden van Tanzania trok. Het was een overweldigende ervaring en het begin van een eeuwig durende, brandende verliefdheid. De beelden, de geluiden raakten me ergens van binnen. A life changing experience. Hoewel ik voorafgaand aan mijn eerste reis niets van Afrika wist, was alles zoals ik het me had voorgesteld. En meer. Veel meer. Zonder het te weten was het een belevenis waarnaar ik altijd had verlangd. Er ging een geheime, fascinerende en wonderschone wereld voor mij open. Ik had nog nooit een luipaard gezien of een giraffe, in het wild, of een olifant. Zes ton grijs dat zich redelijk geruisloos een weg baant door de doornige struiken en bomen. Flapperende oren, getrompetter. een slurf als werktuig en kleintjes die angstig tussen de enorme poten van hun moeder lopen. Een giraffe, rennend in slow motion, de hoge 'benen' gracieus voortbewegend. Voor altijd op mijn netvlies. En in het donker de geluiden van de bush, de wildernis. Ik was totaal ondersteboven.
Inmiddels ben ik vele malen teruggeweest naar Afrika, maar de verrukking is gebleven. De verliefdheid ook. En het verlangen ook. Ja vooral dat, vooral het verlangen. Altijd en overal dat verlangen.
Rijden over de vlaktes van Afrika is met niets anders te vergelijken. De warmige wind die ik op mijn lichaam voel, het eindeloze, weidse landschap dat zich voor mij uitrolt, de verlatenheid, de geuren, de dierengeluiden en het leven in de dorpen. Tijdens een game-drive hangt er voortdurend een spanning over een (onverwachte) ontmoeting met wilde dieren. " Could you please stop? I think I saw something there, just a few meters back." Die emotie is nauwelijks uit te leggen aan iemand die dat zelf nooit heeft ervaren.
Kamperen in de wildernis is een onvergetelijke ervaring en voelt als een verdwenen vrijheid. Het verlaten van mijn tent in de vroege ochtendkou na een nacht vol dierengeluiden door het canvas, zoals de roep van een hyena of het gebrul van een leeuw, en met zicht op een ongerepte wereld, geeft een onbeschrijflijk gevoel. De vogels die zingen tijdens mijn eerste koffie en de opkomende zon achter de grassen en de acacia's. Het raakt me van binnen. Het leven is zoals het moet zijn, puur en ontdaan van alle trivia. Ik ben er onderdeel van een oude wereld, zonder begin en zonder eind. Het leven op de vlakte gaat immer voort, van zonsopkomst tot zonsondergang, tot zonsopkomst. En daar tussenin grazen de kuddes, jaagt de cheetah op een gazelle en brengen de regens nieuw leven.
Ik heb de opspattende neveldruppels van de Victoria-watervallen (Zimbabwe) op mijn gezicht gevoeld, ik zag enorme kuddes olifanten in de prachtige Taita Hills (Kenya), bovenop de vulkaan Magahinga keek ik uit over zowel Oeganda als Oost-Congo en in de verte de Virunga mountains van Rwanda, tijdens een avond-game-drive in South Luangwa (Zambia) volgde ik in een jeep twee luipaarden, in de Namib-woestijn (Namibië) liep ik temidden van rotsen en rood zand, boven de Makgadikgadi pans in Botswana 'hing' de meest indrukwekkende sterrenhemel ooit, ik zag Masai-dansers, in Tanzania bezocht ik doodstille wildparken en in Rwanda stond ik na een uitputtende jungle-tocht op drie, vier meter van de bedreigde berggorilla's.
Het verveelt nooit, het wordt nooit gewoon en nee, het is nooit genoeg.
Helaas wordt deze schatkamer van alle kanten bedreigd, door oorlog, jacht, roofbouw, overbevolking en niet in het minst stroperij. Over tientallen jaren - of eerder - zullen dieren die nu als 'vanzelfsprekend' de ongerepte parken bevolken, zijn verdwenen. Daarom ga ik keer op keer. Om te kijken. Zolang het nog kan.