Corfu 2018

Corfu 2018


baai Kassiopi

De baai van havenplaats Kassiopi in de avondschemering. Foto: Stella van Zanten©


Route autoreis door Corfu - reisnotities.nl

Het eiland Corfu voor de noordwestkust van Griekenland is een ideale bestemming voor een zonvakantie in het najaar. In de eerste dagen van oktober 2018 maken we een heel leuke reis als we met een huurauto door het noordelijke deel rijden. Het is een rondje langs prachtige baaitjes, authentiek en bergachtig binnenland en vele, vele olijfbomen. Aan de west- en noordkust veel zandstranden, schitterende baaien (met kliffen) en in de zomer heel veel vakantiegangers. Ook in oktober komen we er in de toeristencentra volop tegen, maar de meeste plekken waar wij vertoeven, is het rustig. Het binnenland is bebost, met doodstille wegen en gehuchten. De oostkust heeft rotsachtige baaien.

oude druivenstruik siert natuurstenen huis in de bergen
een van de vele baaien op Corfu
leegstaande woning tussen weg en afgrond in

Vanuit Corfu-Stad (Kerkyra) hobbelen we via grotere en kleinere (berg)wegen noordwaarts. In het landschap vrijstaande huizen, soms met een pastelkleur. Gedeeltelijk rijden we langs de kust met zwijmelende uitzichten en aantrekkelijke baaien. Jammer genoeg zien we overal verzamelplaatsen van afval, overvolle containers die niet worden geleegd.
Onze eerste bestemming is het mooie bergdorpje Afionas, al een beetje in het noordwesten van Corfu. Het dorp kijkt uit over de kaap van Arila. Geluncht bij The 3 Brothers, met zeer mooi uitzicht op de baai. Nu we hier zijn, kunnen we het natuurlijk niet laten naar de vlakbij gelegen tweelingbaaien van Porto Timoni te gaan. In het dorp staat aangegeven hoe er te komen. Tijdens de afdaling van ruim twintig minuten hebben we de eerste helft uitkijk op de zee en daarna op de tweelingbaai met de parallelle strandjes. Het heldere water schittert ons tegemoet. Mooi! Het is wel raadzaam goede bergschoenen aan te doen, want het pad ligt vol met scherpe rotspunten. Onderweg passeren we een uitkijkpunt. Eenmaal beneden zwemmen we in de - zeer frisse - paradijselijke baaien, allebei met een kiezelstrand, die we helemaal voor onszelf hebben. We gaan in dezelfde tijd omhoog, de klim is goed te doen voor iedereen met een normale conditie.
Als we later in de middag op het grote strand van Agios Georgios Pagon vertoeven, zien we de contouren van Porto Timoni heel goed liggen.

het rotsachtige pad met uitkijk over de zee
de tweelingbaaien van Porto Timoni
de wandelroute terug naar Afionas
het strand van Agios Georgios Pagon met zicht op Porto Timoni

De volgende dag maken we een tripje naar Paleokastritsa, waar het eind september nog altijd flink druk is. We komen voor het klooster 'Panagia Theotokos'. Ook daar veel toeristen. Nadat we de auto hebben neergezet op de gratis parkeerplaats lopen we via de weg een stukje omhoog. In het klooster bekijken we de binnentuin en de iconen achter glas. Het bezoekje valt ons eerlijk gezegd een beetje tegen, maar als we het klooster verlaten, worden we blij verrast: het uitzicht op de baai is schitterend.

de binnentuin van het klooster 'Panagia Theotokos'
de fraaie iconen beschermd achter glas
de prachtige baai bij de uitgang van het klooster

Kaap Drastis
Later in de week rijden we over binnenwegen naar Kaap Drastis. Het is een hele toer om er te komen, met de auto laveren we tussen gaten, kraters en kuilen. Tergend langzaam komen we vooruit. Overal olijfgaarden. Deze ogen een stuk verzorgder dan die op de Peloponnesos, tijdens onze camperreis in 2015 (zie camperreizen). We komen door verstilde gehuchten met verzorgde én verloederde tuinen. Gevolgd door een prachtig huis in meekrapkleur met witte omlijstingen, wel weer met een verweerd hek er omheen. Jammer alleen dat er om de zoveel tijd een afvalberg ligt. Maar op de een of andere manier past het allemaal bij elkaar.

de kliffen bij kaap Drastis

Uiteindelijk wacht ons een beloning. Vol in de zon schittert Kaap Drastis in de zee. De kliffen staan met hun voeten in het heldere, azuurblauwe water. Een zanderig pad lonkt ons de klif op, wat moet het machtig zijn daar bovenop te staan en in de diepte naar de opspattende golven te kijken. Maar het blijft een onvervulde wens, het bord 'privé-grond' spreekt duidelijke taal. We kunnen er niet komen. Wel naar beneden gelopen, tot bij het water. We zitten op de rotsen en kijken naar Albanië.
Door naar Sidari en Roda, enorme toeristische hotspots, zo pal aan de zee. Overal toeristenwinkels en billboards. Daartussenin enorme parkeerterreinen, zodat je nog geen honderd meter hoeft te lopen voordat je je in zee kunt laten vallen. Met uitzondering van de mooie zeepwinkel langs de weg van Roda naar Sidari, de Corfu Soap Workshop, is dit gebied geen plek voor ons. We gaan over dezelfde wegen 'snel' terug naar ons hotel. Wel met zeepjes.

Kassiopi
We verplaatsen ons naar Kassiopi, een gemoedelijke en sfeervolle havenplaats in het uiterste noordoosten van Corfu. We doen er een kleine vier uur over. Maar wat een prachtige tocht door het stille, bergachtige en authentieke noorden van het eiland. Via binnenwegen, opnieuw vol met kuilen en gaten, komen we langs oude dorpjes als Drosato en Episkepsi. Geregeld worden we omringd door duizenden knoestige olijfbomen, alle in keurig aangeharkte grond. De netten om de olijven in op te vangen, liggen al klaar. Veelvuldig hebben we prachtig uitzicht op de glooiende omgeving met diverse afgelegen huizen. In het kleine en zeer rustige Agios Spiridonas lunchen we, uiteraard met zicht op zee én Albanië (Sarande).
Eind van de middag lopen we vanuit ons hotel naar de haven van Kassiopi. We kijken op de bebouwing in lagen aan de overkant van de baai. Doet een beetje Italiaans aan. Na een klein klimmetje bereiken we de burcht. Vanaf de afbrokkelende muren hebben we een mooi uitzicht over Kassiopi. We lopen verder langs de zee en lieflijke baaitjes met turquoise zeewater langs de randen. Zeer aanlokkelijk. Daarna heerlijk gegeten met vrij zicht op de haven en Albanië. Naarmate het donkerder wordt, lichten de lampjes van Sarande meer op. De sfeer van Kassiopi bevalt ons goed en we besluiten een aantal dagen te blijven.

gedenkkastje temidden van knoestige olijfbomen
verlaten huis in het binnenland
de aanlegkade met zeilboten in Kassiopi
de bebouwde baai van Kassiopi

Old Perithia
De volgende dag maken we een uitstapje naar het spookdorp Old Perithia, slechts op een kwartier rijden. Het is een van de oudste bergdorpen van het eiland. De verzameling ruïnes en verlaten gebouwen ligt verscholen tussen de heuvels met op de achtergrond de Pantokrator. De bewoners trokken medio vorige eeuw weg naar de kust voor het toerisme. Inmiddels is Old Perithia zelf een toeristische attractie geworden. Na de stille rit vanuit Kassiopi treffen we een volle parkeerplaats aan bij het verlaten dorp. We struinen wat door de oude straatjes en bekijken de restanten van vergane glorie, al dan niet begroeid met planten. De kerk met aparte klokkentoren staat er opvallend gaaf bij. Er zijn diverse taveernes voor een drankje en een hapje en je kunt er zelfs slapen. Tot slot wandelen we een beetje om Old Perithia heen en genieten we van de stilte en de natuur.
's Middags laven we ons aan de zon op het prachtige kiezelstrandje van Bataria, iets verder uit het centrum van Kassiopi gelegen. We huren ligbedden en een parasol en zwemmen twee keer met waterschoenen (voor de kiezels) in het best frisse water. Ondanks de drukte is het redelijk rustig. Aansluitend eten we in de haven.

in de heuvels verscholen, ligt Old Perithia
wandeling door de nauwe straatjes met ruïnes en verlaten huizen
vergane glorie in Old Perithia
het kiezelstrand met turquoise zeewater van Bataria, in Kassiopi

Voordat we naar Corfu-Stad rijden, doen we Agios Stefanos aan. We zijn er zo, het ligt op 6 km van Kassiopi. Albanië ligt hier zó dichtbij dat je er bijna naartoe zou kunnen zwemmen. We lopen een beetje door het wat slaperige plaatsje en lunchen pal aan het water. Leuke plek. We vervolgen de weg naar de hoofdstad en stoppen in het heel kleine havenplaatsje Kouloura, prachtig gelegen aan een beboste baai met rotsen, met de steiger in de vorm van een hoefijzer. Enkele taveernes hebben hun tafels langs de waterkant. We horen alleen het geroezemoes van wat gasten en watergeklots van dobberende bootjes. Een paradijsje.

het havenplaatsje Agios Stefanos
sfeervol Kouloura, aan de oostkant van Corfu

Corfu-Stad
We doen een dagje Corfu-Stad. Lopend. Als eerste staat de burcht op ons programma. Deze torent al van verre fier en machtig, hoog op de rots, boven de baai uit. We zien slechts een deel van het Fort van Kerkyra, want om alles te bekijken, hebben we minstens enkele uren nodig. Voor het uitzicht vanaf de top moeten we wel even klimmen, maar eenmaal boven kunnen we van alle kanten uitkijken over Corfu-Stad en de zee. Het fort was een van de locaties in de James Bond-film 'For Your Eyes Only'.
In de oude stad doorlopen we met veel genoegen alle straatjes. Tot 1780 was Corfu-Stad een Venetiaanse stad, wat nog altijd goed te zien is. Veel mooie panden in pasteltinten met al dan niet verweerde luiken en plaveisel van natuursteen. De straten en steegjes staan vol met huizen met ijzeren balkonnetjes en bogen en herbergen vele mooie pleintjes.
Aan het water, met zicht op de burcht, ligt een heerlijk terras. Sommige bezoekers laten zich even in de zee glijden voordat ze een nieuw drankje bestellen. Dat doen wij dan ook maar.

de burcht van Corfu-Stad
het oude deel van Corfu-Stad
het oude deel van Corfu-Stad
weinig klandizie in de viswinkel
het oude deel van Corfu-Stad
het oude deel van Corfu-Stad

Vlakbij ons hotel op het schiereiland Kanoni ligt het Vlacherna-klooster, zonder twijfel één van de mooist gelegen gebouwen op Corfu. Tot 1986 deed het piepkleine gebouw dienst als klooster. Nu zijn er een kapelletje en een souvenirwinkel. Als we vanaf de rots naar beneden lopen, zien we het klooster al liggen. Het witte pand blinkt, omringd door water, in de middagzon. Aan een zijde van een korte betonnen dam liggen diverse (vissers)bootjes aangemeerd. Wat een plaatje. We kijken in een ansichtkaart. Voor de ingang bij de klokkentoren staan mooie keramieken potten met planten erin. Eenmaal binnen komen we niet veel verder dan het toeristenwinkeltje, maar buiten kunnen we een beetje rondlopen. Vlakbij ligt het eilandje Pontikonissi. Volgens de legende zou dit eilandje het versteende Faiakenschip van Odysseus zijn. Er is een Byzantijns kerkje met een kloosterkamer waar tot het begin van de 19e eeuw monniken woonden. Nu is het ingericht als toeristenwinkeltje.
Na verloop van tijd hebben we in de gaten dat het klooster vlakbij de landings- en startbaan van Corfu ligt. De vliegtuigen komen op slechts enkele tientallen meters hoogte over. Maar het geluid is goed te hebben en het is ook maar af en toe.
We zijgen neer bij Flisvos seaside cafe restaurant. Simpele houten tafels en stoelen aan het water. Het eten is fantastisch en de ouzo ook. We hebben vol zicht op het klooster. De boten klotsen in het water. Wat een geweldige plek. Als het donker invalt, glimmen de lichtjes in de baai. Dit is een van de plekken die me de rest van mijn leven zal bijblijven.
Als we met het vliegtuig de draai maken naar de startbaan, glijdt het klooster rechts voorbij. We kunnen het bijna aanraken.

het schitterend gelegen Vlacherna-klooster
maaltijd bij Flisvos seaside cafe restaurant
het klooster in het avondlicht
het terras bij Flisvos seaside cafe restaurant



Overnachtingen:

Hotel San Georgio in Agios Georgios ● hotel Spiridon in Kassiopi
hotel Arita in Corfu-Stad (met restaurant)

Hiernaast (of hieronder voor mobiel) kunt u gelijk naar een andere autoreis.

Geraadpleegde literatuur:
Corfu (extra) van de ANWB


Voor de camperreizen, kijk op Camper

terug naar Auto