
Spinney's restaurant & lodging, gelegen aan het strand van Popham Beach. Foto: Stella van ZantenĀ©
Onze eerste stop in Maine is bij York Beach, een rotsachtige kust waarop de golven van de oceaan kapot slaan. Op advies
van de moteleigenaar eten we bij Fox's Lobster House, slechts tientallen meters verwijderd van Cape Neddick Light (de Nubble
Lighthouse). Machtige
plek om te zitten. Jammer genoeg is het eten van cafetaria niveau en betalen we tachtig dollar voor twee personen.
De dag is bijna ten einde en we besluiten om buiten naar het laatste zonlicht op de vuurtoren te gaan kijken. Samen met
een handjevol anderen zien we vanaf Cape Neddick Point hoe de zon 90m verder haar rode gloed over de vuurtoren met het woonhuis
werpt. Fier en hoog verheven boven de golven staat ze parmantig op de rotsen.


De volgende dag gaan we via de 1 verder omhoog. Hoewel de weg redelijk dicht langs de kust loopt, zien we niet zoveel
van de oceaan. Bij Portland nemen we een stuk Interstate (de 295) om vervolgens weer op de 1 uit te komen. Nu rijden we wel
langs het water. Mooi. Tot aan Bath blijven we de 1 volgen. We kijken op de wegenkaart en besluiten op goed geluk af te
slaan en de 209 te rijden, helemaal naar het einde, dat is nog zo'n drie kwartier. Dan rijden we het lieflijke Popham Beach
binnen. We zijn verrast door de charmante sfeer, veel witte huizen van hout en een mooi kerkje, alle met uitzicht op de
oceaan. Uiteraard. De kerk heeft een vis als windvaan.



We komen aan bij Spinneys Guest House & Beach Cottages, geweldig gelegen aan het strand van Popham Beach. Spinney's Inn
beschikt over een restaurant en houten cottages, precies wat wij zoeken. Vanaf het terrein kun je zo het strand op. We eten
op het houten terras heerlijke vissoep, gevolgd door
een loopje naar het strand. We vleien ons neer in een strandstoel en laten de rust van de omgeving over ons neerdalen.
We zijn helemaal onder de bekoring van deze plek. Vanaf ons bed hebben we zicht op zee en zien we de hemel kleuren door de
ondergaande zon.
De volgende dag lopen we heel ver over het strand dat her en der bezaaid is met enorme boomstammen. We zien twee keer een
vuurtoren op een eiland en op een ander eiland, niet zo ver van het strand, een enorm houten huis omringd door bomen. Apart.
En wat een plek. Mijn fantasie slaat er van op hol. We snuiven de frisse zeelucht diep op en verheugen ons al op de lunch.




Omdat we nog een hele reis voor de boeg hebben, verlaten we met lichte tegenzin Popham Beach en sturen de auto
wederom de 1 op. Bij het Camden Hill state park betalen we 12 dollar om de een mijl lange weg omhoog te rijden. Vanaf
boven hebben we een heel goed uitzicht over de scherenkust. Ondanks het sombere weer is het mooi. Beneden zien we de
plaats Camden liggen, die we kort daarvoor al waren gepasseerd. Het ziet er leuk uit van bovenaf, dus rijden we erheen.
We lunchen bij Camden deli, was lekker. Het uitzicht op de kleine jachthaven maakt het extra aantrekkelijk om buiten te
zitten. Daarna lopen we nog even door Camden en struinen we door wat winkels.


We rijden door naar Belfast, waar we drie mijl verderop enkele dagen verblijven in Seascape motel. Onze cottage heeft uitzicht
over de Penobscot Bay en - niet minder belangrijk - een keuken. Na altijd maar ergens eten is het heerlijk dat we diverse
maaltijden zelf kunnen bereiden. Slechts een ander huisje is verhuurd, dus het is heel stil op het terrein.
Van hieruit kunnen we makkelijk Acadia National Park bezoeken, hét park voor natuurliefhebbers in het noordoosten.
Acadia National Park
vorige pagina
naar boven
terug naar intro