
Fenomenaal uitzicht op het Monument Basin aan het einde van de Grand View Point Trail. Foto: Stella van ZantenĀ©
Voor de derde keer alweer gaan we naar Canyonlands (Island in the Sky), dat fantastische park en
natuurgebied in de staat Utah. De uitzichten en vergezichten zijn zo overweldigend, we raken er niet uitgekeken. Het is
misschien wel het mooiste en indrukwekkendste landschap wat ik op al mijn reizen heb gezien. Hoewel Island in the Sky veel
avontuurlijke bezoekers trekt (voor raften of 4-wheeltochten) komen er net als wij ook veel toeristen voor de panoramische
uitzichten. Miljoenen jaren hebben de Green River en de Colorado River het rotslandschap in Utah uitgesleten. Hierdoor is een
ruig en desolaat gebied vol kloven en grillige rotsformaties ontstaan.
We rijden rond met de auto en lopen deze keer onder meer de White Rim Overlook Trail en Grand View Point Trail. We kunnen
blíjven kijken en kijken.
Als eerste doen we de White Rim Overlook Trail, een makkelijke wandeling van 3km (heen en terug, maar wel zonder schaduw) met een
fantastisch utzicht op Canyonlands. Het is een surrealistisch, bijna on-aards landschap met eindeloze uitgesleten rotsen in alle
soorten en maten. We kijken in een soort krater, de 600 meter lager gelegen Colorado River Canyon.



We rijden iets verder door over de weg en komen bij Grand View Point Trail, ook 3km en makkelijk om te lopen. We lopen tot het
einde van de Island in the Sky mesa. Op de voorgrond ligt Monument Basin, dat vol staat met hoge stenen pilaren. Daarachter daalt
het landschap af naar Green River en de Colorado River, die in de verte samenvloeien. Het is een fenomenaal
uitzicht en niet voor niets populair onder bezoekers van Canyonlands.
Ook komen we bij de Upheaval Dome en de Shafer Canyon Overlook, met zicht op de Shafer Trail, de weg die je eigenlijk gereden
móet hebben als je in Canyonlands bent geweest. Pas dan kom je diep in het hart van dit park en ervaar je de canyon
van heel dichtbij. Vraag ernaar bij het informatiecentrum. Zie Shafer Trail voor
onze ervaringen op deze weg.


Ook dit jaar rijden we urenlang rond in het park; we stappen overal uit om niets van de omgeving te missen.
In de verte zien we vaak de regens vallen; soms houden we het ternauwernood droog. We kijken eindeloos ver over de uitgesleten
rotsformaties, die door het wisselende licht alle tinten rood, bruin en roze aannemen. We lopen, staan stil, maken foto's, zitten
op rotsen en we proberen dit machtige schouwspel in ons op te zuigen. Voor altijd.
In eerdere jaren sliepen we in een van de vele motels in Moab, maar dit jaar staan we op de camping. Vanwege de drukte is het
raadzaam een motel in Moab te reserveren, op de camping is doorgaans wel plaats.
The Needles
vorige pagina
terug naar intro