Menu
Sagadi manor
Sagadi manor

Tallinn en Lahemaa


Sagadi manor wandeling naar Altja wandeling naar Altja vissershutten Altja Vihula manor restaurant Vihula manor molen bij Vihula manor ruïne in Rakvere besneeuwde akkers in Estland kerstmarkt in Tallinn kerstmarkt in Tallinn oude centrum in Tallinn Sprookjessfeer in modern Estland. Rondom de kerstdagen van 2017 verblijven we een kleine week in het wat meer noordoostelijk gelegen Lahemaa national park en aansluitend twee dagen in de hoofdstad Tallinn.
Beide plekken zijn een perfecte bestemming om de kerst door te brengen. Eindeloze bossen, besneeuwd land, winderige branding tussen de zwerfkeien, opmerkelijk goede hotels, fantastisch eten, gezellige kerstmarkt en de kerstman in een arreslee. Het lijkt alsof we in een levend sprookje zijn terecht gekomen.

In de lobby van Sagadi manor knettert het haardvuur. Er straalt een weldadige warmte vanaf. Zeer welkom, want we hebben zojuist een fikse wandeling achter de rug: vanaf het hotel naar de vissershutten van Altja, heen en terug zo'n tien kilometer. De sneeuw bedekt de immer voortgaande velden en maakt dat we de hele route in een verstilde wereld lopen. En het is hier al zo stil, want Lahemaa national park kent louter rust. Her en der staat een houten huis, we komen eenmaal een wandelaar tegen. Verderop, in het bos, zien we nog net een langlaufer de loipe op glijden, want langlaufen kun je hier volop. Als het sneeuwt tenminste. De poeltjes zijn bevroren en het gras knispert onder onze wandelschoenen. Het is koud, maar we hebben stevig de pas erin.
In Altja glibberen we over bevroren paden naar de kust, waar de ijskoude wind hard in ons gezicht blaast. We zien overal witte schuimkoppen in het water van de Finse Golf. De gerestaureerde hutten staan er parmantig bij, gewend aan het geweld. Het is een machtige plek, zo aan het water. En de half op het land getrokken roeiboten zien er aanlokkelijk uit. Maar ik ben blij als we omdraaien en snel weer het bos induiken, waar de wind geen kans maakt en de bomen en de sneeuw de baas spelen.
Al zo rond vier uur valt het donker in, de lichtjes in de enorme kerstboom gaan aan. Buiten is het hoofdgebouw sfeervol verlicht en steekt het geel- goudachtige licht krachtig af tegen de donkere wolken die in een iets blauwere lucht voorbij vliegen. Wat een schouwspel. Een soort oergevoel maakt zich van mij meester. Wat een onwaarschijnlijke bestemming, dit Baltische land dat zoveel Scandinavische trekken vertoont.
Zelfs voor verwende westerlingen is het hier goed toeven. Na Sagadi slapen we twee nachten in het even verderop gelegen Vihula manor, eveneens geprivatiseerd na de onafhankelijkheid in 1991. De kamer is een oase van gezelligheid, het bed is heel goed, koffie en thee op de kamer, of wijn, en een luxueuze badkamer met zicht op besneeuwde vlaktes met bomen. En ook is het er aangenaam van temperatuur. Een combinatie waaraan de meeste (ook dure) hotels in West-Europa nog een voorbeeld kunnen nemen. In het restaurant zijn de tafels gedekt met damasten tafelkleden, de pianiste speelt klassieke muziek en de bediening is galant, vriendelijk en correct. De sfeer is relaxed en ongedwongen. We eten fantastische gerechten, geserveerd op warme borden die met in een witte handschoen gestoken hand op tafel worden gezet. Het ontbreekt ons aan niets. Het is af. We betalen ruim zestig euro voor de kamer en een zelfde bedrag voor het diner. Nou, dat kan ook anders. Bijvoorbeeld duurder en slechter.
Het is jammer dat we niet acht keer ontbijten op een dag, want zoveel keuze is er in de ochtend. Enorme tafels met talloze gerechten. We weten niet wat te nemen. En het smaakt allemaal even goed. Wat een geweldige locatie in het mooie Lahemaa national park. Echt een aanrader.
We zijn via Rakvere gekomen, de geboorteplaats van mijn moeder, met een taxi in ruim een uur vanuit Tallinn. In de provinciestad lopen we na het diner in ons hotel, Wesenbergh, naar de fraai verlichte ruïne. Het herinnert aan vroeger tijden, aan Zweden en Noormannen, die zich warm hielden bij grote vuren. In het verlengde van de ruïne (linnus) baadt de kerktoren van Pikk-straat fier in het licht.
En vanuit Rakvere gaan we terug naar Tallinn, maar nu met de trein. Bijna geruisloos glijden we door het land, in een superschone coupe, met vriendelijke passagiers en een innemende conductrice. We kunnen makkelijk zitten, met meer dan voldoende beenruimte. En dat voor slechts ruim zeven euro. Door het raam zie ik de eeuwige velden voorbij glijden, bedekt onder een witte mantel. Onwillekeurig gaan mijn gedachten naar de film Dr. Zjivago, waarin behalve de ogen van Julie Christie de eindeloze witte sneeuwvlaktes mij bedwelmden. De zon zakt al tussen de kale takken nog voordat we in Tallinn aankomen. Alles doet me denken aan Scandinavisch, Baltisch, Russisch landschap. Ik voel de ziel van het verleden, een enorme melancholie, pijn, eenzaamheid en liefde. Maar dat kan denk ik alleen maar als je hier vandaan komt of een verbondenheid hebt. Zoiets zit in je.
De kerstdagen zelf brengen we door in de hoofdstad. Natuurlijk gaan we naar het charmante Raadhuisplein, waar de uitgebreide kerstmarkt vele toeristen trekt. We lopen langs de stalletjes met versnaperingen en souvenirs. Er hangen lichtjes en de enorme kerstboom torent overal bovenuit. En Tallinn is al zo'n sfeervolle stad met z'n straten met kinderkopjes, prachtige panden en gevels en pittoreske steegjes. We dineren goddelijk in het statige Savoy Boutique hotel, aan de rand van het centrum, en na een goede nacht lopen we de volgende dag door de straten. Op diverse plekken worden we voorbij gerend door hardlopers in rode pakken en een muts op; een kerstloop dwars door de stad. Ook bezoeken we de havens, vanwaar de ferry's naar onder meer Scandinavië vertrekken. Op de terugweg komen we langs de voormalige Russische marinehaven. De betonnen elementen zijn versierd met graffiti. Alles ligt er maar te liggen. Langzaam treden het verval en de verloedering in. Het kan niemand wat schelen. De Esten hebben geen zin de rommel van hun voormalige overheerser op te ruimen. En geef ze eens ongelijk. Af en toe komt er een hardloper voorbij snellen. Zo krijgt deze plek nog wat kleur. Eind van de middag bezoeken we in het donker de Toompea, vanwaar we een goed uitzicht hebben over Tallinn in kerstsfeer. De met natuursteen geplaveide straat klimt omhoog tussen oude stadsmuren, waaraan authentieke straatlantaarns hangen. Wel met moderne verlichting.
Wat een ontzettend leuke week. Voor herhaling vatbaar.

naar boven

terug naar Auto