willipu guesthouse

Estland 2


emajögi-rivier

Op weg naar de universiteitsstad Tartu komen we langs de Emajögi. Een door het landschap meanderende rivier, aan weerszijden 'beschermd' door bos. Het is warm en we laten de honden even afkoelen in het water. We lopen naar de rivier, waarvan de oevers met riet zijn begroeid. Precies voor onze neus ligt een klein, verstild haventje, verscholen in het groen. Er is geen enkel teken van menselijk leven.




uienverkoop Old Believers kerk Old Believers

Ons doel is Willipu guesthouse, aan het Peipsimeer. Deze camping oogt totaal onbedorven. Behalve dat er gras wordt gemaaid en er stroompalen staan voor de campers en caravans, ziet alles er uit als lang geleden. We lopen vanaf het gras het water in. Het eerste stuk is ondiep, waardoor het lijkt alsof je zo tot halverwege het meer kunt doorlopen, naar daar waar de grens met Rusland is. Het is een zeer rustige plek en we besluiten een aantal dagen te blijven.
Op weg naar Willipu komen we door enkele dorpjes. Hier wonen de Old Believers, van wie er velen voor hun inkomen uien verkopen. Old Believers is een afscheidingsbeweging van de Russisch Orthodoxe kerk. Om religieuze redenen zijn deze van oorsprong Russen naar de Estse kant van het Peipsimeer gevlucht. Overal zien we stalletjes met (peperdure) uienstrengen. Ook staan er diverse kerken, waaronder eentje van slechts een paar meter diep. Bijzonder.







Peipsimeer moïs Torma moïs Torma

We vervolgen onze route en rijden nog een stuk noordwaarts langs het meer. Overal ziet het er even onaangetast uit. We nemen afscheid van het meer en rijden via Torma naar Tartu. In Torma is de broer van mijn moeder doodgeschoten, in 1941 door de Russen. Het toeval wil dat we precies op zijn sterfdag in Torma zijn. In 1941 bevrijden de Duitsers Estland van de Russen. Bij een treffen in Torma tussen beide legers wordt hij dodelijk getroffen. Het gezin van mijn moeder heeft veel leed gekend. Maar dat geldt voor vrijwel alle gezinnen van de volkeren langs de Oostzee. De geschiedenis hangt als een loden deken om hun schouders. Bij de mõis van Torma vraag ik me af of hij dit pand ook heeft gezien, want de mõis dateert uit achttienhonderdzoveel. Je kunt jezelf gek maken met die vragen.

universiteit Tartu Tartu

De camper zetten we bij het Rehe hotel in Tartu. Met de taxi rijden we naar het centrum van deze prachtige, oude universiteitsstad van Estland. Uren lopen we door alle - vaak met kinderkopjes beplaveide - straten. Wat ziet alles er gerenoveerd en opgeknapt uit. Tartu maakt een zeer levendige en gezellige indruk. Ook lopen we natuurlijk rond bij de Domheuvel - Toomemägi - en passeren we de Duivelsbrug en de Engelenbrug. De broer én zus van mijn moeder hebben beiden in Tartu gestudeerd. Mijn oom zat ook op de kunstschool Pallas, op welke plek heden ten dage een hotel met dezelfde naam staat. Ach, als ze eens zouden weten dat ik hier nu ook rondloop.


Estland 3

vorige pagina

naar boven

terug naar intro