cheetahs

Vrijwilligerswerk met cheetahs


Savannah Cheetah Foundation Savannah Cheetah Foundation In het voorjaar van 2009 doen mijn vriendin en ik iets heel bijzonders: vier weken lang verrichten we vrijwilligerswerk op een cheetah-farm in Parys, anderhalf uur rijden ten zuiden van Johannesburg. We hebben de Savannah Cheetah Foundation gevonden via African Impact, een organisatie voor vrijwilligersprojecten. De zoektermen zijn: vrijwilligerswerk met cheetahs in Zuid-Afrika. Dat lijkt ons echt machtig om te doen. Enkele jaren eerder hebben we cheetahs gezien op de vlaktes van de Masai Mara (Kenya). Volwassenen en kleintjes. Dat heeft een dermate verpletterende indruk gemaakt dat we hiertoe hebben besloten.
Maar wat een 'experience-of-a-lifetime' had moeten worden, stelt teleur. Kort samengevat komt het erop neer dat het project niet biedt wat is voorgeschoteld. Er hangt een negatieve sfeer, en - veel belangrijker - het contact met de cheetahs verschilt sterk met de verwachtingen.
Desondanks beleven we natuurlijk een unieke ervaring en zijn we een maand veelvuldig in de nabijheid van volwassen cheetahs. En dat is onvergetelijk. Naarmate de weken vorderen, raken we vertrouwder met de 'bewoners' van Savannah en durven we bij hun te zitten en te aaien. En dat is wel heel cool.
Het project wordt geleid door Pieter en Estelle Kemp, met hulp van hun dochter. De bij hun geboren cheetahs worden verkocht aan andere fokprojecten. Dit omdat slechts een klein deel van de in het wild geboren cheetahs overleeft en opgroeit. Het echtpaar Kemp wil met zijn fokprogramma voorkomen dat wilde cheetah-baby's worden gevangen. In de loop van 2009 is de naam van hun bedrijf veranderd in Dell Cheetah Centre.

Laten we zeggen dat Pieter en Estelle Kemp het niet van hun charme moeten hebben. Hun koele en afstandelijke houding tegenover de vrijwilligers laat menig wenkbrauw omhoog gaan. Beiden geven vrijwilligers het gevoel niet mee te tellen. We krijgen de indruk dat we als een noodzakelijk kwaad worden beschouwd, waarvan ze zo min mogelijk last willen hebben. Wél welkom zijn de 1800 euro die we per persoon betalen voor vier weken kost en inwoning in een uiterst simpele accommodatie en het vele werk dat we dienen te verrichten.
Mond houden en doen wat je gezegd wordt, luidt het devies. Onder ons bevinden zich veelbelovende studenten en mensen met een behoorlijke maatschappelijke functie. Vrijwilligers staan onderaan in de rangorde bij Savannah, nog lager dan de zwarte werknemers. De contradictie is dat juist de vrijwilligers het project van Kemp draaiende en overeind houden.

Savannah Cheetah Foundation Veel gaat fout of beter gezegd: beloofde activiteiten komen niet voor. De reden daarvan wordt niet met ons gecommuniceerd, maar we vermoeden gebrek aan interesse, de moeite niet willen doen of er geen tijd voor willen vrijmaken.
Natuurlijk begrijpen we dat er ook minder leuke taken moeten worden gedaan, maar wij hebben ons aangemeld om een aantal redenen: In de ochtend laten we de cheetahs rennen, zodat ze beweging krijgen (nooit gebeurd). In de middag werken we met de cheetahs (nooit gebeurd). Cheetahs voorbereiden op hun vrijlating (nooit gebeurd). Wild tellen op het enorme terrein (nooit gebeurd). Nou ja, één keer hebben we wat dieren geteld terwijl we voor een inspectie van de omheining kwamen.

Op de volgende twee pagina's staat een persoonlijk relaas van vier weken vrijwilligerswerk op het complex van Savannah.


Ochtendshift

naar boven

terug naar Jeep