zambezi-rivier

Zambezi-rivier


zambezi zambezi zambezi olifant

Na een sundown-cruise op de Zambezi-rivier met veel Britten en Australiërs, die door de gratis drank aan boord binnen een mum van tijd stomdronken zijn én stomvervelend, maken we de volgende dag een wandeling langs de rivier. Een aanrader van onze Belgische reisleider. "Dat is leuk", zei hij. "Moet je doen." Aanvankelijk lopen we vlak langs het water, daar waar de krokodillen liggen. We realiseren ons niet dat ze wel eens in een oogwenk uit het water komen en zo hun prooi meetrekken de diepte in. We staan echt geregeld veel te dicht bij de rand van de oever. Later trekt het pad meer landinwaarts.
Pas helemaal op het einde van het pad, als we weer bij de weg komen, zien we een bord met de tekst: "Alle wilde dieren zijn gevaarlijk. Hier lopen is op uw eigen risico." Maar dan hebben wij al een hachelijk avontuur achter de rug. Op het punt waar wij aan het begin van de wandeling het pad inslaan, staat niet zo'n bord. Noch heeft onze reisleider een waarschuwing afgegeven. Integendeel.
We lopen al geruime tijd als ik ineens een groot, dik achterwerk van een mannetjesolifant voor me zie in de bosjes. Hij is heerlijk aan het smikkelen van de takken en de bladeren. Oeps! Mijn hart klopt in mijn keel. De olifant staat slechts zo'n vijf meter voor ons en ik deins achteruit. Mijn vriendin en ik krijgen prompt van de zenuwen de slappe lach. We hebben ontzettend veel geluk. De wind staat goed, hij kan ons niet ruiken. Ik voel me erg opgewonden. Ik ben hartstikke bang, maar vind het ook erg spannend.
Voetje voor voetje schuifelen we zachtjes over het pad ietsje dichterbij en kijken vanachter een boom toe. Opeens draait de olifant zich een kwart draai om en zien we zijn grote slagtanden schitteren in het zonlicht. Hij staat nu met zijn kop naar het pad gekeerd. Echt niet dat we daar nog langs gaan. Door de bosjes lopen we een heel eind om, op onze hoede voor nog meer olifanten. We stuiten op impala's, koedoes en bavianen, ook geen lieverdjes. Ze zitten in een troepje op het pad en kijken ons brutaal aan. Tja, wie hoort hier nu niet? Zo snel als we kunnen passeren we de bavianen. Gelukkig laten ze ons met rust.
De Afrikanen noemen de olifant 'trouble-animal' en niet zonder reden. Ons gespotte exemplaar had ons makkelijk kunnen vertrappen als hij ons had geroken.

baobab tree

Na Victoria Falls rijden we met de groep door het prachtige landschap ten zuiden van Lake Kariba: de Chizarira hills, de Mapongola hills en de Whamira hills. Onderweg hebben we honderden baobabs gezien. Prachtig. Ze gedijen goed bij een constante warmte.

Lake Kariba

vorige pagina

terug naar Jeep